یکی که دوست دارد بهترین باشد
این نکته را باید مد نظر داشت که مطمئنا نانسی عجرم سال 2007 با نانسی سالهای آغازین و همین سال گذشته تفاوتهای چشمگیری در زمینه اجرا و انتخاب اشعار و موسیقی پیدا کرده است. حتی میتوان گفت از نظر ظاهر و انتخاب لباس و نوع پوشش هم نسبت به آنچه در گذشته از او به یاد داشتیم تغییرات فراوانی را داشته است. گواه این امر هم دو کنسرت او یکی همین چند وقت پیش و دیگری سال 2004 در چرش است. مقایسه ای کوچک انجام دهید تا ببنید از نظر آنچه به تازگی به عنوان پوشش خود انتخاب میکند، چقدر تفاوت پیدا کرده است. لباس آبی سنگین و جذاب امسال او کجا و آن دامن کوتاه و پر زرق و برق 2004 کجا؟!
از این مسایل ظاهری هم که بگذریم نگاهی به اجراهای تازه او نشان از رشد و شکوفایی خواننده ای میدهد که تازگی به قوام و پختگی دست یافته و شاید بتوان گفت راه خود را پیدا کرده است. اگر او در سالهای ابتدایی غم جذب مخاطب را داشت، این روزها در پی حفظ این خیل عظیم مشتاقان است. با بررسی سرسرانه آلبومهای ابتدایی او (منهای دو آلبوم کمتر شناخته شده اولش) هم میتوان پی برد که او از همه نمونه ترانه برای معرفی و کسب مقام در بین سایر خوانندگان استفاده کرده است
او در ابتدا به خواندن ترانه های عامیانه ای مشغول شد که بار معنایی بالایی نداشتند و صرفا برای مخاطب عام و آشنایی ایشان با او ساخته و پرداخته شده بودند. البته در آن سالها ترانه های زیبا و درخور توجه ای هم همچون (لون عیونک، یا سلام و انت ایه) را هم از او شاهد بودیم ، ولی آنچه بارزتر بود، وجود نوعی زمینه چینی برای محک زدن و پیدا کردن راه نفوذ به ذهن جامعه بود. ترانه هایی همچون (آه و نص) که به عقیده خیلیها سکوی پرتاب او به دنیای ستارگان بود در دسته همین ترانه های عامه پسند جای میگیرد که چه به لحاظ شعر ترانه و چه ساختار کلیپی که از روی آن ساخته شد، مخاطب فراوانی را به خود جلب کرد.
در دوره های بعد وقتی خیال نانسی عجرم از جذب مخاطب و چهره شدن آسوده شد، زمینه را برای جذب قشرهای دیگر فراهم ساخت. زمانی با اجرای ترانه های عاشقانه و ملایم به کسانی که یک درجه از دسته های عامه بالاتر بودند سلام گفت و در جای دیگر با انتخاب و اجرای ترانه های سنتی و خاطره انگیز مثل همین ترانه ای که در آلبوم آخر او بود و بسیار جلب توجه کرد(مستنیاک از عزیزه جلال) به کسانی که به موسیقی دید جدی تری دارند گوشه چشمی افکند. و جالب اینجا بود که در همه این مراحل هم پیروز بیرون آمد. به شخصه اجرای 15 دقیقه ای گزینشی و جذاب او از این اثر ماندگار 40 دقیقه ای را شنیدنی و درخور توجه یافتم. اگر از شیوه های مدرن ضبط و صداگذاری در دوره حاضر بگذریم، شیرینی صدای نانسی عجرم ، چیزی نیست که بشود به آن بی توجه بود و اینرا به عنوان یک شنونده عادی و نه به عنوان یک طرفدار سرسخت او میگویم که با توجه به اجرای زنده این ترانه ، به قدرت اجرای او میتوان ایمان آورد. نه میکس و برشی در کار بود و نه صداگذاری دیجیتال، خواننده بود و صحنه ، نوازندگان و حضور دست کم 100 نفر در محل اجرای برنامه.
به نظر من از این پس باید منتظر شاهکارهایی از او باشیم که شاید بتواند نام او را در کنار بهترینهای موسیقی عربی همانند اخلافش (نوال الزغبی، عمرو دیاب ، راغب علامه و...که شناسنامه های موسیقی عربی هستند) قرار دهد.
آخرین کنسرت او هم که به مناسبت عید فطر برگزار شد با انتخاب ساز ساکسیفون به گونه ای متمایز از باقی کنسرتهای او قرار گرفت. قدرت انتقال حس در این ساز خوش صدا باعث شد، بعد از مدتها گرمی ترانه "احساس الجدید" را حس کنیم و در باقی ترانه ها هم که همراهی این ساز به کل رنگ آمیزی ارکستر را دگرگون ساخته بود.
